Hij viel voor haar pixels…

Momenteel draait in onze bioscopen de film ‘Her’ over een wel zeer aparte liefdesrelatie:

Theodore Twombly, een verlaten nerd met een snor, voelt zich eenzaam na de echtscheiding met zijn vrouw. Zijn nood aan gezelschap laat hem een operation system kopen. Ze noemt zichzelf Samantha. Wat start als vriendschap leidt al snel tot een diepgaande liefde.

Wat heeft Theodore Twombley zover kunnen drijven dat hij zijn toevlucht zoekt in het kunstmatige om zijn affectieve verlangens te bevredigen? Komt dit door eenzaamheid, gemakzucht? Verbondenheid met het artificiële is een gegeven dat regelmatig terugkeert in fictie.

Vanaf het moment dat mensen verhalen zijn beginnen verzinnen, ging dit gepaard met manipulatie van de menselijke gevoelens. Mensen krijgen al snel een gevoel van empathie voor personages en karakters waarvan men weet dat deze puur fictief zijn. Dit is het geval bij media, boeken, films… Als de protagonist in een verhaal zich verdrietig voelt, gaan we eenzelfde gevoel krijgen en leven we mee met die hoofdfiguur. Door ons verbeeldingsvermogen kunnen we ons in staat stellen een reële figuur te vormen van iets van wat we weten dat niet echt is.

Dr. Johan Huybrechts, psychiater, formuleerde hierbij een bedenking : “Eigenlijk is elke verliefdheid gebaseerd op een instant-fantasie of droombeeld van de ander als ideaal. Dit ideaal wordt dan weer geprojecteerd op die ander, dit kan evengoed een fictief figuur zijn zoals bijvoorbeeld een gamepersonage. Volgens de psychoanalyse gaat zo’n verliefdheid terug naar de eerste tijd ‘the dreaming couple’ of ‘dreaming the couple’, een twee-eenheid zonder tekorten , zoals we die ook zien tussen moeder en kind. Een fictief personage vormt ook minder een bedreiging voor reële sexualiteit en/of intimiteit. Het is ook mogelijk dat zo’n fictief personage onbewust doet herinneren aan iemand uit het echte leven.”

Toch is het verhaal minder vergezocht dan we denken:

SAL9000, is een Japanse gamer die halsoverkop in 2009 verliefd werd op een meisje. Deze jongedame is echter een personage uit een videogame voor de Nintendo DS. De twee zijn inmiddels getrouwd, alhoewel het huwelijk niet erkend werd in Japan.

Het kan dus volstrekt normaal zijn dat er gevoelens kunnen zijn voor virtuele personages door menselijke karaktereigenschappen op dit systeem te projecteren. Uiteindelijk is het een eigen opinie of u dit als natuurlijk ervaart.

Bronnen:

http://www.smh.com.au/digital-life/games/its-the-unreal-wedding-of-the-year-20091126-jt2j.html
http://plazilla.com/een-seksgeur-die-mensen-onweerstaanbaar-maakt-feromonen-of-lokstoffen
http://www.youtube.com/watch?v=WzV6mXIOVl4

 

Advertenties

One comment

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s