“Don’t make people pay for music. Let them” Amanda Palmer

14

Als jong beginnend muzikant, droom je van het grote podium. Dat die uren in een garage in een onbekend dorp met een zootje ongeregeld uitgroeien tot het legendarisch begin van een muziekbiografie. Of dat je gewoon kan blijven doen wat je graag doet, en liefst dat het ook nog iets opbrengt. Je boterham verdienen met datgene waardoor je gepassioneerd bent, is jammer genoeg niet aan iedereen gegeven.  Eindigen in het lokale parochiezaaltje is vaak het lot van menig tienerbandje. Alhoewel. Zij die het net iets serieuzer nemen, duwen door. Nemen een demo op. Brengen onder eigen beheer een EP uit. Zij komen misschien op de lokale radio. Hun single verschijnt links en rechts op een muziekblog. Ze timmeren gestaag aan de weg, spelen in jeugdhuizen en cafés, en mikken op een platencontract. Maar kan het ook anders? Heb je die platenmaatschappij wel nodig? De webcomic The Oatmeal illustreert dit nog het best.

In het filmpje ‘The art of asking’ neemt de Amerikaanse Amanda Palmer ons mee naar het begin van haar professionele carrière. Haar prestigieuze kunstopleiding bracht haar een eerste job op: The Eight Food Bride, een levend standbeeld. Daar bemerkte ze voor het eerst een band met het publiek op. Voorbijgangers gooiden hier en daar een muntstuk in de hoed. Als teken van leven keek ze hen aan, en schonk ze hen een bloem. Er was iets aan het contact met deze mensen dat haar bijbleef.

’s Avonds trad Amanda Palmer op met haar band The Dresden Dolls en na elk optreden was er hier ook (lijfelijk) contact met het publiek. De aanhang van haar punk-cabaret duo groeide en groeide tot een platenlabel hen een contract aanbood. Ze namen een cd op waarvan er in de eerste weken 25000 exemplaren werden verkocht. Super? Neen, toch niet. Het platenlabel was niet tevreden en ze kregen heel wat kritiek te verduren.

Na een willekeurig optreden kwam er één van Palmers fans naar haar toe. “Hier,” zei hij, “Ik heb je cd gedownload en heb gehoord van je problemen met het platenlabel, het spijt me”. Hij gaf haar tien dollar. Op dat moment kreeg Amanda Palmer het idee om haar publiek om hulp te vragen. Ze scheurde zich los van haar platenlabel en beleeft nu haar passie dankzij haar fans.  Ze bracht haar nieuwste album uit via Kickstarter, een financiëringsplatform dat muzikanten, designers, filmmakers  helpt allerlei creatieve projecten tot leven brengt door de directe steun van buitenstaanders. Elk project kiest zijn eigen doelen en deadlines. Mensen die het willen steunen, kunnen hierin investeren zodat het werkelijkheid wordt.

Kickstarter is niet nieuw en Amanda Palmer is zeker niet de eerste die dit probeert. Toch is het een trend die nu pas opkomt. Alles draait rond ‘durf’, het lef hebben om aan je medemens geld te vragen.  Dit is niet zo eenvoudig, want het maakt je kwetsbaar. Het houdt ook risico’s in, maar voor Amanda is dit geen risico. Het draait om vertrouwen. Het (tastbare) contact met het publiek is primordiaal!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s